Uzun zaman oldu buralara uğramayalı. Bakıyorum da pek bir şey değişmemiş. Yeni üyeler, yeni konular, yeni yeni heyecanlar. Zamanla bunlarda eskiyecek eskilerin yerini yenileri alacak. Gidenler belki unutulacak, ya da unutmaya mecbur kalınacak. Hayatta böyle değil midir ?. Birileri gider, birileri gelir. Doğanlar, ölenler, yaşayanlar, yaşamaya çalışanlar. İşte bizlerde onlardanız. Yaşamaya çalışanlardan. Hem de her şeye rağmen.
Hesabım kapanmıştı. Kapatılmıştı. Atılmıştım forumdan. Aslan (Knightrider) tekrar açmış bana. Gelmemi çok istedi. Her seferinde aynı cevabı almasına rağmen sürekli gel dedi. Artık başımın etini şişirdi. Geldim bende.
Tekrar sizlerle olmak istedim bende. Eskisi kadar olamasam da varlığımı hissettirmeye çalışacağım. Yazgülü’ nden kopmayı çok istedim. Yapabildim mi hayır. Saçma hem de çok saçma aslında. Sonuçta burası sanal, bana gerçek hayatta ne artısı var ne eksisi. Bazen buradaki yaşanmışlıkları hatırladıkça suratımda garip bir gülümseme oluyor. Sanal ama bana Yazgülü çok şey kattı. Bazen ağlattı bazen güldürdü. Güzeldi her şeyiyle.
Sözü daha fazla uzatmayayım. Döndüm aranızdayım tekrardan beni kabul ederseniz. Şimdiden Hoş buldum
Aslan lütfen karşılama komitesini hazırlar mısın![]()








Paylaş